Symbolizują 12 miesięcy roku, u katolików/chrześcijan 12 apostołów. Potrawy jako 12 miesięcy roku, są swego rodzaju dziękczynieniem za każdy miesiąc z osobna.
Osobne znaczenie mają też pojedyncze dania i produkty z których powstają. Według tradycji winny to być plony:
-pola
-lasu
-wody
-sadu
1. Ryba - ma bardzo duże znaczenie dla chrześcijan, ponieważ była pierwszym ich symbolem, upamiętnieniem chrztu, oraz symbolem eucharystii. Jeśli chodzi zaś o ogólne znaczenie ryby, to mamy tutaj życie, płodność i obfitość, a także czystość, ofiarę, mądrość i wiedzę. Występuje tutaj również żywioł wody.
*dzisiaj już zabronione jest kupowanie żywego karpia, ale przez lata ludzie tak właśnie robili na święta. Kupowali żywą rybę, a potem ją zabijali w domu. Katolicy w ten sposób nieświadomie składali po prostu krwawą ofiarę swojemu bogowi.
2. Buraki/barszcz czerwony - Babilończycy uznawali je za "cudowne warzywa", wierzono, że to tajemnica długowieczności i piękna. Barszcz z buraków, kojarzy się też z wiadomych przyczyn z krwią, więc symbolicznie jest to krew ofiarna natury, tak samo jak Indianie wierzyli, że pijąc sok z porzeczek, spożywają krew Matki Natury. Z burakiem łączy się żywioł ziemi.
3. Kapusta - symbolizuje siłę i narodziny (stąd się wzięło wciskanie kitu o tym, że dzieci się znajdowało w kapuście na polu), ale również może być kojarzona z bogactwem. Kapuście przypisuje się też właściwości lecznicze.
4. Grzyby - w wielu kulturach uchodzą za magiczne dary ziemi. Według dawnych wierzeń, grzyby na stole wigilijnym ze względu na to, że rosną w lesie, uchodzą za magiczną potrawę, wykradzioną z innego świata. Symbolizują uleganie pokusom i pewnie przez to właśnie są tak bliskie ludziom. A o tym, że grzyby są magiczne na swój sposób, to wiele osób dobrze wie ;)
5. Mak - "symbolizuje noc, zapomnienie, niewiedzę, sen, ciszę, chytrość, lenistwo, odurzenie, czary, zmartwychwstanie, czystość, płodność. Wieloznaczność symboliki można tłumaczyć raz odniesieniami do czerwonych kwiatów, innym razem do właściwości narkotycznych, a jeszcze innym – do mnogości nasion w makówce.
Złożoną symbolikę maku widać już w wierzeniach starożytnych Greków. Mak jest atrybutem Demeter i Kory. Zdaniem Owidiusza kwiatami, które zrywała Kora na łące, skąd została porwana przez Hadesa, były maki. Demeter rozpaczająca po stracie córki, zmieniła Mekona w kwiat maku, gdy próbował ją pocieszyć. Nosiła ona także wieniec makowy, który miał jej przynosić ulgę w trakcie bezowocnych poszukiwań Kory. Makówki zaś ofiarowywano Demeter jako symbol odradzającej się ziemi, na wzór jej radości po odzyskaniu córki.
W wieńcach maków Grecy przedstawiali także Thanatosa (boga śmierci) i Hypnosa (boga snu), czasem też trzymającego makówki. Obok groty Hypnosa przepływała rzeka Zapomnienia, nad brzegami której rosły maki.
Z drugiej strony, kwiaty te dzierżyła w dłoni bogini bardzo mocno związana z życiem - Afrodyta, a nawet pojawiały się one w kulcie Bachusa.
Także Słowianom mak towarzyszył od najdawniejszych czasów. Odgrywał bardzo ważną rolę w obrzędowości pogrzebowej (symbol łączności z innym światem) oraz chronił przed duchami i czarownicami. Ukojenie i spokojny sen miały przynosić nawet liście (w Radomskim, Kieleckim, na Litwie) lub makówki (w Tarnopolskim, Kieleckim, Krakowskim) włożone pod poduszkę dziecka. Aby wzmocnić dobroczynne działanie maku, używano makówek poświęconych na Matkę Boską Zielną - 15.VIII (w Lubelskiem, w okolicach Łańcuta) lub na Makowieja - 1 VIII (na Podolu).
W pogańskich rytach przesilenie zimowe (21-22 grudnia) było ważnym okresem obrzędowym, podczas którego następował kontakt z duchami, w czym mak – roślina życia i śmierci, był niezmiernie pomocny. Zbieżność dat sprawiła, że wiele elementów tej obrzędowości (łącznie z makiem) znalazło miejsce w tradycji chrześcijańskiej.
Jest jeszcze jeden wymiar symboliczny, o którym milczą słowniki. Makówka – symbol domu jednoczącego wszystkich domowników. Wymiar szczególnie istotny w odniesieniu do Świąt Bożego Narodzenia." (info ze strony "zycieaklimat")
6. Orzechy – na stole wigilijnym nie może zabraknąć też orzechów. Ich symbolika jest niezwykle bogata. Ze względu na skorupę, orzech symbolizuje tajemnicę, wróżbę, płodność. Orzechy leszczyny uchodzą za symbol mądrości i witalności. Religioznawcy przekonują, że również w chrześcijaństwie owoc ten ma specjalną symbolikę. Bardzo często nazywa się go symbolem Chrystusa – jego gorzka powłoka odpowiada ciału Jezusa, które doświadczyło gorzkiej męki, skorupę porównuje się do drzewa krzyża, a jądro, które żywi ludzi jest utożsamiane z boską naturą Chrystusa. Chrześcijańska interpretacja symboliki orzecha tłumaczy jego obecność w wigilijnym menu. Ponadto orzech uchodzi za symbol szczęścia oraz były symbolem mądrości i wiedzy, a także znakiem pojednania i sprawiedliwości. Podawane w wigilijny wieczór miały zapewnić spokój w nadchodzącym roku, a także pomyślność, dostatek oraz przyszłych potomków.
7. Suszone owoce - każdy z owoców symbolizuje co innego.
Jabłko jak wiemy ma bardzo bogatą symbolikę i mniej więcej każdy się orientuje o co z tym jabłkiem chodzi, czy w chrześcijaństwie, czy w okultyzmie. Tutaj kilka linków :
Gruszka natomiast symbolizuje stosunki międzyludzkie, miłość, dobrobyt i długie życie. Kształt gruszki przywodzi skojarzenie z kobiecym ciałem, a to z płodnością i macierzyństwem. W starożytnej Grecji gruszka związana była z Afrodytą i Herą, a wytrzymałość grusz uczyniła z niej symbol długowieczności. O figach można pisać bardzo dużo, ponieważ podobnie do jabłka, mają duże znaczenie i symbolikę, dlatego odsyłam chętnych do tego linku:
8. Piernik i bakalie - piernik jest symbolem dobrobytu, chociażby z samej uwagi na to, że znajdują się w nim zioła, miód i bakalie, a które wszystkie mają swoje własne znaczenia i działanie.
Zdaniem badaczy przygotowywane na Wigilię pierniki to pamiątka jeszcze z czasów pogańskich, gdy nasi przodkowie składali placki z miodem w ofierze bogom, by zapewnić ich przychylność. Jedzone podczas świąt miały natomiast zagwarantować pomyślność i dostatek w nadchodzącym roku.
- migdał: Symbolizował czystość i niepokalane poczęcie. W świecie starożytnym sok migdałowy utożsamiano z nasieniem. Towarzysz bogini ziemi Kybele, czczonej później w Rzymie, miał zostać poczęty właśnie z migdała, czystego owocu natury. W „Biblii” znakiem, że Bóg wybrał Aarona na kapłana, była laska z migdałowca, która cudownie zakwitała i wydawała owoce. Echa tej symboliki dostrzec można także w zwyczaju umieszczania w średniowieczu wizerunku Chrystusa i Marii w mandorli, aureoli o kształcie migdała.
- winogrono/rodzynki: Winne grona symbolizowały odkupienie. Bardziej popularne były jednak skojarzenia z gościnnością i biesiadami ku czci jesiennych plonów. Wino, powstające z przekształconego w procesie fermentacji soku winogron i wywierające przemożny wpływ na ludzi pijących, stanowiło ważny symbol przemiany. Symbolika ta oraz przypominająca krew barwa czerwonego wina określiły jego sakramentalne znaczenia. Wino zaczęto wytwarzać na Bliskim Wschodzie przynajmniej pięć tysięcy lat temu. Widziano w nim znak siły przyrody i ożywiającego się dobroczynnego ducha. Zwyczaj wylewania wina na ziemię podczas uczty symbolizował płodność i życie po śmierci. W kulcie greckiego boga Dionizosa (rzymskiego Bachusa) wino stanowiło symbol ekstatycznego związku z bogiem. W wierze chrześcijańskiej symbolika wina zyskała nową formę: „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we mnie, a Ja w nim” – mówi Chrystus („Ewangelia wg św. Jana”) [6,56]Średniowieczne wizerunki ukazujące Chrystusa stojącego w tłoczni opierały się na słowach św. Augustyna, określających Zbawiciela jako „liść wytłoczoną w tłoczni”. W niektórych przedstawieniach „ukrzyżowania” krzyż przekształca się w tłocznię przygniatającą Chrystusa. Z drugiej strony, krew wypływająca z wyciskanych gron symbolizować może – jak w „Apokalipsie” (14,19) – gniew Boży.
- miód: jest w wielu kulturach symbolem mądrości, obfitości, dobra, wtajemniczenia. Symbolizuje też odrodzenie wskutek inicjacji. Ponieważ miód jest rezultatem tajemniczego procesu obróbki jest odpowiednikiem indywidualnej pracy duchowej człowieka nad sobą. Od tysięcy lat ten słodki nektar natury przynosił bogom i ludziom szczęście oraz obfitość. Starożytni Grecy uważali go za eliksir młodości, a biblijna „ziemia obiecana” miała być krainą miodem i mlekiem płynącą. Egipskie legendy opisywały pszczoły, jako ożywione łzy boga słońca Ra. Owady te otaczano wielkim kultem, a miód spożywać mogli tylko najwięksi dostojnicy i bogowie. Miód stanowił pokarm greckiego boga urodzaju Dionizosa. Składano go również w ofierze bogini czarów i magii – Hekate oraz bogini łowów – Artemidzie. Miód był symbolem mądrości i nim jedynie miał się żywić genialny grecki matematyk - Pitagoras.
Również w Biblii znajdziemy informacje, o tym, że miód był znanym przysmakiem: „Rzeczy pierwszej potrzeby dla życia człowieka - to: woda, ogień, żelazo i sól, mąka pszenna, mleko i miód” (w Mądrościach Sarycha), „Jedz synu miód, bo jest dobry i przedłuży dni twego żywota” (radził Król Salomon), a pokarmem Jana Chrzciciela na pustyni „była szarańcza i miód leśny”. Jezus natomiast spożywał ze swoimi uczniami pieczoną rybę i plaster miodu. Miód był symbolem nowego życia i odrodzenia. Ten, kto jadał miód otrzymywał dar jasnowidzenia. Ezechiel, który dostał od Boga księgę proroctwa na znak przyjęcia posłannictwa powiedział: ,,I zjadłem ją, a była w ustach moich jak miód słodka”.
Miód stanowił synonim pięknej i mądrej mowy, a bóg wędrowców, złodziei i podróżujących – Hermes, znany ze zręcznej wymowy miał przydomek „ miodopłynny”! W Księdze Przypowieści słowa przyrównuje się do plastra miodu, a francuskie przysłowie mówi: „Kto nie ma złota w mieszku, winien mieć miód w ustach”.
Miód był też symbolem wiecznej szczęśliwości. Babilończycy, grzebiąc zmarłych, smarowali ich miodem, a Persowie — woskiem. Ten, komu miód się przyśnił mógł być pewny, że niebawem nadejdą dla niego czasy dobrobytu i obfitości.
Ogólnie bakalie w polskiej kulturze odgrywają bardzo ważną rolę. To właśnie im przypisuje się symbolikę szczęścia, powodzenia, płodności oraz długowieczności. W domu pełnym suszonych owoców, króluje natomiast zdrowie i siła.
9. Kołacz - Zgodnie z tradycją powinien być on łamany, a nie krojony nożem. Jego nazwa pochodzi od koła, które było już symbolem szczęścia w czasach, gdy nasi przodkowie wyznawali jeszcze kult solarny.
Ogólnie wiele jest różnych dań, które podaje się na wigilijnym stole, różne regiony mają swoje własne potrawy, oprócz tych, które dobrze znamy, a każde danie i składnik, ma do tego swoją własną symbolikę. W każdym bądź razie, wszystkie mają symbolizować dobrobyt, szczęście i zdrowie w nadchodzącym nowym roku.
Krampus (niem. Krampen – "pazur") wywodzi się z austriacko-bawarskiego folkloru alpejskiego, uważany za pół kozę, pół demona. W trakcie Świąt Bożego Narodzenia karze dzieci, które źle się zachowywały przez cały rok, w przeciwieństwie do Świętego Mikołaja, który nagradza dzieci za dobre zachowanie. Popularny m.in. w Niemczech, Austrii, w północnych Włoszech, w Chorwacji i Słowenii. Krampus obchodzi swoje święto 5 grudnia, tak zwane Krampusnacht (niem. „Noc Krampusa”), dzień przed Mikołajkami.
Tłusty czwartek – w kalendarzu chrześcijańskim ostatni czwartek przed wielkim postem (czyli 52 dni przed Wielkanocą), znany także jako zapusty, mięsopust, karnawał. Tłusty czwartek rozpoczyna ostatni tydzień karnawału. W Polsce oraz w katolickiej części Niemiec, wedle tradycji, w tym dniu dozwolone jest objadanie się.
Ponieważ data tłustego czwartku zależy od daty Wielkanocy, dzień ten jest świętem ruchomym. Następny czwartek jest czwartkiem po Środzie Popielcowej i należy do okresu wielkiego postu, podczas którego chrześcijanie ze względów religijnych (pokutnych), jako przygotowanie do Świąt Wielkanocy powinni zachowywać post czyli wstrzemięźliwość od przyjmowania niektórych pokarmów. Może wypaść pomiędzy 29 stycznia a 4 marca.
Najpopularniejsze potrawy to pączki i faworki, zwane również w niektórych regionach chrustem lub chruścikami. Dawniej objadano się pączkami nadziewanymi słoniną, boczkiem i mięsem, które obficie zapijano wódką.
Staropolskie przysłowie mówi: Powiedział Bartek, że dziś tłusty czwartek, a Bartkowa uwierzyła, dobrych pączków nasmażyła. Według jednego z przesądów, jeśli ktoś w tłusty czwartek nie zje ani jednego pączka – w dalszym życiu nie będzie mu się wiodło.
Geneza tłustego czwartku sięga pogaństwa. Był to dzień, w którym świętowano odejście zimy i nadejście wiosny. Ucztowanie opierało się na jedzeniu tłustych potraw, szczególnie mięs oraz piciu wina, a zagryzkę stanowiły pączki przygotowywane z ciasta chlebowego i nadziewane słoniną. Rzymianie obchodzili w ten sposób raz w roku tzw. tłusty dzień.
W specyficzny sposób obchodzono tłusty czwartek w Małopolsce. Nazywany on był wówczas combrowym czwartkiem. Według legendy nazwa pochodzi od nazwiska żyjącego w XVII wieku krakowskiego burmistrza o nazwisku Comber, będącego prawdopodobnie postacią fikcyjną, człowieka złego i surowego dla kobiet mających swoje kramy i handlujących na krakowskim rynku. Mówiono: Pan Bóg wysoko a król daleko, któż nas zasłoni przed Combrem. Umrzeć miał on w tłusty czwartek[5]. W każdą rocznicę śmierci przekupki na targu urządzały więc huczną zabawę i tańce. Podczas zabawy zaczepiały przechodzących tamtędy mężczyzn, których zmuszały do tańca lub do oddawania wierzchniej odzieży w zamian za krzywdy, jakie wyrządził Comber.
Około XVI wieku w Polsce pojawił się zwyczaj jedzenia pączków w wersji słodkiej. Wyglądały one nadal nieco inaczej niż obecnie – w środku miały bowiem ukryty mały orzeszek lub migdał. Ten, kto trafił na taki szczęśliwy pączek, miał cieszyć się dostatkiem i powodzeniem. - wikipedia
Według etnografa Krzysztofa Ruszla, byłego dyr. Muzeum Etnograficznego w Rzeszowie, pampuchy wyrabiane były z najlepszej mąki, prawdopodobnie pszennej. Jednak jadano je nie na słodko, jak współcześnie, ale obficie okraszone skwarkami.
Zapustowe pieczywo, smażone było, podobnie jak współczesne pączki, w głębokim, gorącym tłuszczu, najczęściej na smalcu. Chodziło o to, żeby pampuch był jak najbardziej tłusty. Trzeba było bowiem najeść się przed 40-dniowym postem, w czasie którego jedzono tylko postne potrawy.
Jednak w uboższych domach pączków nie smażono w głębokim tłuszczu, ponieważ nie było go pod dostatkiem. Tam pampuchy pieczono w piecu chlebowym lub smażono na blasze. Aby jednak zachować tradycję jedzenia tłusto, pączki podawano okraszone skwarkami.
Dawne pampuchy różniły się nie tylko smakiem od współczesnych pączków, ale także konsystencją; były znacznie twardsze od znanych dzisiaj delikatnych, puszystych pączków; zrobione były z bardziej zbitego ciasta, bez drożdży.
Etnografowie podkreślają, że do końca nie wiadomo skąd tradycja jedzenia pączków w Tłusty Czwartek dotarła do Polski. Szef Muzeum Etnograficznego w Rzeszowie Damian Drąg przypomina, że jeszcze w kulturze słowiańskiej, w czasach przedchrześcijańskich był zwyczaj jadania tłustych wypieków z okazji ważnych uroczystości, np. pogrzebowych. Później pampuchy jadano z okazji Bożego Narodzenia i zwyczaj ten przetrwał w niektórych rejonach do dziś.
Tłusty Czwartek inicjował zapusty, zwane też mięsopustami, czyli czas zabaw, uciech oraz sutego, tłustego jedzenia. Oprócz pampuchów jedzono również pierogi z kaszą gryczaną lub jaglaną, kapustę dobrze omaszczoną słoniną lub sadłem, albo w ogóle samą słoninę, dobrze omaszczony żur. Jedzono też wieprzowe żołądki nadziewane kaszą, tzw. maćki, i smażone albo gotowane jajka. Najpopularniejszym napojem było piwo lub wódka, którymi w czasie zapustów, raczono się w nadmiarze. Wędliny zwane dzisiaj chłopskimi, nie były wówczas rozpowszechnione.
Według etnografa Andrzeja Karczmarzewskiego tańce i obfitość pożywienia, które były obowiązkowe w mięsopusty, oprócz przyjemności, dawały także podstawę do wróżb i zaklinania urodzaju. Wierzono bowiem w ich magiczny sens. Obfitość jedzenia miała prowokować urodzaj i dobrobyt na cały rok.
Dla wróżby przed zapustami bito świnię, a następnie goszczono się tak długo, aż całe przygotowane pożywienie zjedzono. Wówczas przenoszono się do kolejnego domu.
Po hucznych, obfitych w pożywienie dniach następował 40-dniowy post. W domach szorowano wrzątkiem garnki, aby nie został w nich tłuszcz z gotowanego wcześniej mięsa. Odtąd aż do świąt Wielkiej Nocy jedzono tylko postne potrawy: kaszę, ziemniaki i żytni barszcz, oraz koncentrowano się na modlitwie i umartwianiu. - Focus
Twierdzi się, że Walentynki to tylko moda z zachodu, która powstała tylko po to żeby wzrosła sprzedaż kwiatów, czekoladek i innych produktów, które mogły by być walentynkowym prezentem.
W PL jak zawsze niezawodny Kościół i ich Dzień Św. Walentego czyli patrona chorych psychicznie i chorych na padaczkę.
Wkleiłam wyżej linki do różnych artykułów, tych co ciekawszych, ponieważ jest tego tyle, że nie ma sensu żebym wszystko opisywała.
Skupię się natomiast na stronie oczywiście magicznej i tej jak można wykorzystać 14 lutego w magii.
W internecie wiele nie znalazłam, bo zaledwie trzy strony, które publikują rytuały na ten dzień :
Dla bardziej zaawansowanych pozostają rytuały Satanistyczne, pętające i ogólnie miłosne z wykorzystaniem magii krwi, jak i rytuały różnych ścieżek magicznych. Zresztą zaawansowane osoby wiedzą jakie ryty mają wykonywać ;) Można się zwrócić do istot patronujących temu świętu, lub istot związanych z nim. Będą to na pewno Bogini Wenus / Afrodyta, bożek Pan, Kupidyn, Eros, Juno Februata (lub Februa, Februlis, Februta, Februalis) – rzymska bogini czystości i płodności. Była aspektem wielkiej bogini Junony (odpowiednik greckiej Hery), Junona.
Co do samych Walentynek i ich wykorzystanie w magii. Podczas tego dnia niezaprzeczalnie krąży wszędzie silna energia miłości, którą generują ludzie oraz wszystkie te walentynkowe ozdoby. Wiele miast jest specjalnie strojonych na tę okazję i to jest kolejna bateria z energią miłosną, którą warto wykorzystać do wzmocnienia rytuałów. Zresztą nie trzeba być biegłym w okultyzmie, ażeby tą energię krążącą w powietrzu wyczuwać, tak samo jak czuję się energię śmierci podczas pierwszego listopada. Zatem nic, tylko korzystać :)
W ten dzień na pewno dominującym kolorem jest czerwony (pożądanie) i różowy (miłość romantyczna), więc takie świeczki najlepiej wykorzystać. Oprócz tego kadzidełka różane, świeczki w kształcie serc i róż, płatki róż czerwonych lub różowych, świeże tudzież suszone. Już samo zgranie się z tą energią miłości, może mieć bardzo pozytywne skutki.
Ten dzień nie jest dobry na rytuały zniszczenia, klątwy i ryty rozdzielające, ze względu na ową energię, więc jeśli ktoś 14 lutego ma ochotę z frustracji, przywalić komuś czymś "złym", to może się grubo rozczarować.
O tatuażach można pisać wiele i jeszcze więcej. Jest to ozdoba ciała (choć dla niektórych oszpecenie), która towarzyszy ludziom od wieków.
"Pierwotnym znaczeniem tatuażu były obrzędy rytualne. W wielu kulturach mogli sobie pozwolić nań jedynie nieliczni – najczęściej plemienni wojowie. Tego typu ozdoby wojowników były szczególnie rozpowszechnione w kulturach polinezyjskich, gdzie do wykonania tatuażu uprawniało dopiero zabicie wroga i zdobycie jego (wytatuowanej) głowy. Samo słowo „tatuaż” wywodzi się właśnie od samoańskiego tatau, zapisanego przez XVIII w. podróżników. Najbardziej znane są maoryskie tatuaże twarzy, zwane moko.
Tatuaż był z pewnością znany z zamierzchłej starożytności, bowiem w Biblii w Księdze Kapłańskiej 19,28 znajduje się zakaz tatuowania ciała. O tatuażach wśród starożytnych plemion Brytanii pisał Pomponiusz Mela, podając, że tatuowali sobie skórę kolorem niebieskim. Trakowie tatuowali dzieci z szanowanych rodzin, natomiast u Getów tatuowano niewolników. U Rzymian tatuaże nanoszono skazańcom na twarz lub inną część ciała
Średniowieczny autor muzułmański, Ahmad ibn Fadlan opisał tatuaże wikińskie. Przez kolejne wieki w Europie i Ameryce tatuaż uważany był za tabu dozwolone jedynie w subkulturze więziennej oraz światku przestępczym. Zwyczaje te znalazły poparcie w odniesieniu do wschodnich tradycji, w których tatuaż świadczył o klasyfikacji w hierarchii mafii (zobacz Yakuza, Triada).
Obecnie tatuaż coraz rzadziej postrzegany jest jako tabu czy oznaka powiązań przestępczych, choć wiele młodzieżowych gangów nadal stosuje tę formę potwierdzenia lojalności. Niektóre społeczności religijne (np. Świadkowie Jehowy) wystrzegają się tatuowania ciała."
Ale nie będę się szerzej rozpisywać na temat historii i znaczeń, bo to wszystko każdy może sobie sam znalezc w internecie. Chciała bym się bardziej skupić na tatuażach w okultyzmie, ponieważ dość często spotykam się z tematem, jaki tatuaż powinna sobie zrobić osoba zajmująca się magią, satanizmem i okultyzmem.
Oczywiście wiadomo, że tatuaż to indywidualna sprawa i każdy wybrany wzór, ma swoje specjalne znaczenie dla osoby, która się a nie niego decyduje, ale okultystów często pociągają symbole związane z ich drogą, a nie koniecznie są one dobre pod względem symboliki i energii. I tutaj wypada wspomnieć o runach, ponieważ są to proste, ładne symbole, które dodatkowo efektownie się prezentują, ale tatuowanie ich zdecydowanie nie jest dobrym pomysłem, ponieważ są to symbole z bardzo silną energią własną i nie pozostaną bez znaczącego wpływu na nasze życie. Przede wszystkim na runach trzeba się dobrze znać i wiedzieć jak można je razem łączyć, wiele osób ma pomysł na wytatuowanie sobie ochronnego skryptu runicznego np. To dobre dla osób, które zajmują się już runami długie lata i zgrywają się w pełni z ich energią, a przez to wiedzą jakie runy najlepiej dobrać, żeby skutek nie był odwrotny i żeby pomagały, a nie świniły w życiu.
Z innych takich symboli, można też wspomnieć o sigilach Demonów i tu również trzeba bardzo uważać, ponieważ sigile służą do łączenia się z energią Demonów, oraz do Ich wzywania. Jeśli ktoś decyduje się na sigil danego Demona, to podstawą jest dobra, bliska i wyrobiona relacja z owym Demonem, bo jakie Demony potrafią być i jaki mają stosunek do ludzi, to pisałam nie raz, jak i również wypowiadałam się wyczerpująco w tym temacie, na moim kanale na YT. Wielu Duchowych Satanistów robi podstawowy błąd, mianowicie ledwo co poznają swojego Demona Strażnika (jeśli Go mają), albo im się wydaje, że poznały imię i od razu lecą sobie tatuować Jego pieczęć. Błąd i to duży. Demona trzeba dobrze poznać, popracować z Nim i upewnić się, że to na pewno nasz strażnik.
Póki co ja zdecydowałam się na "najbezpieczniejszy" sigil, sigil Lucyfera i był to mój pierwszy tatuaż, zrobiony w marcu tamtego roku:
Ponieważ mam 10000% pewność, że nigdy nie zboczę ze ścieżki jaką obrałam. Zrobiłam go na prawej ręce, żeby całkowicie odciąć się od ścieżek prawej ręki. Taki tatuaż bardzo kusi i choć jest bezpiecznym symbolem, to jednak polecam zastanowić się kilkadziesiąt razy przed wykonaniem takiego tatuażu, bo raczej nie było by fajnie, gdyby nagle ktoś kto był mega zarajany na satanizm, po kilku latach nagle się nawrócił, albo zmienił ścieżkę.
Sigile i symbole planet są dobrym pomysłem na tatuaż pod warunkiem, że dobrze wiemy, za co odpowiada konkretna planeta i tak ja ostatnio wytatuowałam sobie takie sigile :
Merkury, Saturn, Wenus - palce odpowiadają również poszczególnym planetom. Co do zgodności zdecydowałam się tylko na Saturna i Wenus. Księżyc na małym palcu i Merkury na wskazującym nie odpowiadają schematowi. Dlaczego? Cóż, wiele rzeczy biorę na intuicję i tak było w tym przypadku. Na kciuku mam trójkąt / symbol ognia, kciuk jest przypisany planecie Mars, której odpowiada żywioł Ognia. Co do całości to nie trudno się będzie domyślić dlaczego wybrałam te symbole i w takich właśnie miejscach.
Tatuowanie planet jest "bezpieczne", ale również dobrze znać ich symbolikę i wpływ i najlepiej dobrać te, których wpływu w naszym życiu brakuje.
Natomiast symbole żywiołów są już całkowicie bezpiecznymi symbolami i jeśli ktoś chce tatuaże na palcach, to ich wytatuowanie w tym miejscu jest bardzo dobrym pomysłem, ale każde inne miejsce też będzie dobre, jak sądzę.
O pentagramie wiele mówić nie muszę chyba, bo każdy wie, że jest to najbardziej rozpoznawalny symbol magiczny, który symbolizuje ochronę, pięć żywiołów, pięć zmysłów i ogólnie wiadomo co, jak i gdzie ;) W żaden sposób na pewno nijak taki tatuaż energetycznie nikomu, kto zajmuje się magią i okultyzmem, nie zaszkodzi. Ja zdecydowałam się na niego w tym miejscu, żeby nikt już nigdy nie miał wątpliwości, że ścieżka magii, to moja ścieżka. Lubię siebie wyrażać wprost i w widoczny sposób.
Oprócz tego dorobiłam się jeszcze:
Bezpiecznymi tatuażami dla okultystów będą również : wąż w każdej formie, księżyc, słońce, krzyż Ankh, oko, trójkąt, okręgi, symbole egipskie. Zastanowiła bym się nad krzyżami i tu przestrzegam satanistów - zapoznajcie się dobrze z symboliką odwróconego krzyża.
Wszystko dobrze przemyślałam i zalecam to każdemu okultyście, który zdecyduje się na okultystyczny tatuaż.
Wszystkie tatuaże typu czaszki, kozły, wiedzmy, diabły, demony (nie sigile tylko wizerunki) węże, pentagramy, są ok. Warto się też zastanowić nad liczbami, bo one również mają swoje silne wibracje.
Zresztą warto wszystko dokładnie poznać, za nim udamy się do studia tatuażu.
Dla mnie robienie tatuażu jest mistycznym, duchowym, rozwijającym przeżyciem. Nie chodzi tylko o adrenalinę. Nie wiem ilu z Was słyszało o tatuażach typu Blackout Tattoos, polega to na tym, by jak największa powierzchnia ciała, była pokryta czarnym tuszem. Jest to podobno bardzo bolesne i właśnie przez to niektórzy doświadczają mistycznych przeżyć podczas tatuowania.
A jeśli ktoś mówi, że tatuowanie nie boli to po prostu łże ;P
Koza i kozioł są symbolami ofiary; błyskawicy i pioruna; rui, płodności; grzechu; towarzyskości; zręczności, ruchliwości; wolności; czarów; głupoty; skąpstwa; biedy; zimy.
Cap jest symbolem potencji męskiej, chuci, siły witalnej, uporu, prokreacyjnej potęgi Słońca; ognia; Szatana, potępienia; smrodu.
Cap, zwierzę słoneczne, jest, zwłaszcza w Indiach, symbolem ognia tworzącego świat, rodzącego nowe, święte życie; poświęcone Agni, indoaryjskiemu bogu ognia, ognia ofiarnego i ogniska domowego, bogini śmierci Kali i bogu Warunie.
Koza, może dlatego, że jej nazwa sanskr. oznacza też 'nie narodzoną', jest w Indiach symbolem prakriti (pramaterii), Pramatki, o trzech barwach: czerwonej, białej i czarnej. Kozioł poświęcony był babilońskiemu bogu Mardukowi, sumeryjskiemu Ninurcie, mezopotamskiemu Tammuzowi, babilońsko-asyryjskiej bogini miłości i płodności natury Isztar. Hierodulom (dosf. gr. 'świętym niewolnicom'), tj. prostytutkom należącym do świątyń Isztar i wielu świątyń Afrodyty (np. w Koryncie, na sycylijskiej górze Eryks, dziś S. Giuliano). płacono w naturze koźlątkiem. Koza kończąca się rybim ogonem lub laska z głową kozy była emblematem starobabilońskiego boga Ea, a jego świętym zwierzęciem — koziorożec. Kozioł ofiarny. Aaron „dwa kozły postawi przed Panem (...), jeden dla Pana, drugi dla Azazela (prawdop, złego ducha pustyni)". Ten drugi, obarczony grzechami całego zgromadzenia, wypuszczony będzie na pustynię; pierwszego zaś zabije się na ofiarę Bogu, a krew jego oczyści świątynię od nieczystości synów Izraela, od ich przestępstw i grzechów (Lev. 16). Kozioł ofiarny w przenośni to człowiek obciążony cudzymi grzechami, oskarżony za nie i potępiony.
W starożytności na Bliskim Wschodzie pasterze pasali zazwyczaj owce i kozy razem, a wieczorem rozdzielali stada, aby zapędzić je do osobnych zagród. Stało się to symbolem oddzielenia w Dniu Sądu zła od dobra, zbawionych od potępionych. Wcieleniem tych ostatnich byt właśnie demoniczny, śmierdzący cap. „I zgromadzą się przed Synem Człowieczym wszystkie narody, i odłączy jednych od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów. I postawi owce (tj. błogosławionych) po prawicy swojej, a kozły po lewicy" (Ew. wg Mat. 25, 31).
Przysłowie: Z kozła stał się owcą (tzn. z hultaja przyzwoitym człowiekiem). Kozioł zwierzęciem ofiarnym Dionizosa. Śpiewy i tańce religijne towarzyszące ofiarom z kozłów ku czci boga wina i płodnych sil natury (przy czym niekiedy sam bóg stawał się kozłem, jak to uczynił, gdy Tyfon zaatakował bogów olimpijskich) stały się prawdop. zaczątkiem sztuki teatralnej; gr. tragoidia 'tragedia' znaczy Dos.'pieśń kozła' od tragos 'kozioł' i Bidę 'pieśń, oda'. W czasie orgii dionizyjskich bachantki rozdzierały żywe koźlęta i przyodziewały się w skóry koźle (symbol chuci).
Kozioł poświęcony był Afrodycie jako zwierzę płodne i ogniste, stąd stał się wyobrażeniem rozpusty i lubieżności. ,,Wtedy kozioł rozpustny i owieczka złożone będą burzom w ofierze" (Epody 10, 23—24 Horacego). Rzeźba Skopasa przedstawiała Afrodytę jadącą wierzchem na koźle; cap był również wierzchowcem Dionizosa i Pana. Podobnie jak w Pieśni nad pieśniami lis niszczy winnicę symbolizującą Oblubienicę, tak u Owidiusza (Fasti l, 353) cap pustoszy winnicę wyobrażającą kobietę.
Koza była też zwierzęciem Hery i Hermesa.
Koza w mitologii greckiej — błyskawica. Podwójna gwiazda Koza (Capeila), najjaśniejsza w konstelacji Woźnicy, zapowiada burze i deszcze; jest to przeniesiona przez Zeusa między gwiazdy koza (lub nimfa Amaltea), która go karmiła, gdy byt niemowlęciem, a także Asklepiosa; zob. Róg.
Koza skiryjska (z wyspy Skiros na M. Egejskim) — mleczna, lecz krnąbrna; przen. człowiek pracowity, zdolny, ale choleryk, impetyk, kłótnik.
U Rzymian koza uchodziła za związaną z piorunem, dlatego chronili się przed nim nosząc cikcium (grubą, szorstką tkaninę z koziej wełny); z tegoż powodu tabernaculum w świątyni jerozolimskiej pokryte było materią z koziej wełny (Jahwe objawił się Mojżeszowi wśród grzmotów i błyskawic). Według Pliniusza (Historia naturalna 28, 41) żelazo hartuje się najlepiej we krwi kozia.
Koza była poświęcona skandynawskiemu bogu piorunów Thorowi i św. Anskarowi, apostołowi i patronowi Skandynawii. Koza Heidrin żywi się liśćmi jesionu Igdrasil; wydojony z niej miód pitny służy jako napój wojownikom Odyna w Walhalli.
Koza — głupota. Tak długo ziemię kopytkiem drapała, aż nóż na własne gardło koza wykopała (ze śrdw. bajki fr.). Cap się zamyślił, pewnie głupstwo zrobi. Głupi jak cap. Znać się na czymś tyle co koza na pieprzu. Dotyczy to wszakże tylko kozy nizinnej: górska koza lub kozica jest wcieleniem dalekowzroczności, przewidywania i popisowej zręczności skoku.
Cap — smród. Śmierdzieć jak cap (w nm. poemacie Młodszy Titurel Albrechta z ok. 1272).
Parszywa koza — zarozumiałość. Przysłowie arab.: Parszywa koza pije tylko u źródła strumienia.
Złota koza w folklorze europejskim — strażniczka skarbów w podziemiach ruin zamkowych.
Cap w śrdw. — diabeł o koźlich rogach i kopytach (przejęty z antycznych wizerunków satyrów, sylenów. Fauna, Pana itd.), gospodarz sabatów czarownic, z którymi ucztuje, bawi się i uprawia rozpustę jako ucieleśnienie chuci, zwierzę odrażające, cuchnące, pełne nieprawości, potępione. Ale już w Biblii (Lev. 17, 7) demony i diabły pustynne nazwano „kosmatymi kozłami". Średniowieczne wyobrażenie Chuci (Voluptas) i Rozpusty (Luxuria) w postaci nagiej kobiety jadącej na koźle. Przysłowia: Koza, diabeł — to jedno. Ma kozła w oczach — wg pojęć ludu w źrenicach czarownic odbijał się nie człowiek patrzący, ale diabeł w postaci kozła. Djali, wierna kózka, przyjaciółka i współtanecznica tajemniczej Cyganki Esmeraldy z powieści Katedra Marii Panny w Paryżu Victora Hugo.
Koza — bieda. Przysłowie: Koza to krowa biedaka.
Koza — zima, grudzień, minojski bożek schyłku roku, przeciwieństwo barana, bożka początku roku.
Kozioł — upór. Przysłowie: Uparty jak kozioł.
Kozioł — żarłoczność. Przysłowie: Zrobić kozła ogrodnikiem, tj. postąpić głupio.
Koza — dobry słuch, u staroż. Egipcjan i Żydów.
Koziorożec (Capricornus), gwiazdozbiór nieba płn., w Polsce widzialny latem, znak zodiaku.
Kozioł Morski, pochodzenia babilońskiego, z głową kozła i ogonem ryby (utożsamiany niekiedy z Amalteą, zob. wyżej, a. z bogiem Panem) — prostota, trzeźwość, skromność, cierpliwość, upór, ostrożność, pilność, poczucie obowiązku, umiejętność spełniania zamysłów. Podlega planecie Saturn. Impresa Cosima de'Medici (1519—70), wielkiego księcia Toskanii, upamiętnienie zwycięstwa odniesionego pod tym znakiem.
W heraldyce: rycerz zwyciężający środkami polityki i dyplomacji bardziej niż orężem.
W marzeniu sennym: (czarna koza) niestałość w miłości; (biała) zmartwienie.
Wiek człowieka — młodzieniec dwudziestoletni.
Czterorożna koza — atrybut proroka Daniela.
Jednorożna koza — atrybut Aleksandra Wielkiego.
.Kozia sierść — rzecz mało warta. O kozią sierść (łac. de lana caprina) się spierać — o głupstwa, bagatele. Jak z kozia, tj. ni mleka, ni wełny.
Władysław Kopaliński
Pochodzenie Kozła z Mendes - http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com
Pochodzenie “Kozła z Mendes” można dostrzec już w starożytnym Egipcie. Tysiące lat temu Kozły oraz Barany czczono w wielu miastach starożytnego Egiptu. Kozioł jest tożsamy z Satanizmem. Rogi reprezentują Rogatych Bogów/Rogate Boginie. Kozioł symbolizował także płodność w wielu kulturach oraz czasach. Był on symbolem płodności oraz obiektem na którym skupiano religijne rytuały, pochodzące z czasów aż do Sumeru.
Kozioł z Mendes:
Ptah, Egipski Bóg Magii, wiedzy oraz mądrości (inne imię Szatana) *stał się* kozłem, a czasami baranem w mieście Mendes, gdzie jako taki był czczony. Kozioł/Baran z Mendes przedstawia ‘Ba’, egipskie określenie na ‘duszę’. Ptaha uważano za wielkiego maga oraz „Pana Węży”.[1]
Istnieje wiele fałszywych stwierdzeń, opartych na ignorancji, że Kozioł został wymyślony jako reakcja na ‘owieczkę’ chrześcijaństwa. Chrześcijańskie użycie ‘owieczki’ przyszło znacznie później i tak naprawdę opiera się o znak Barana (wiosennej Owieczki Astaroth). Wszystko w chrześcijaństwie zostało ukradzione i wypaczone od religii je wyprzedzających.
Rogaty Kozioł pochodzi także bezpośrednio od Szatana (Enki). Konstelacja Rogatego Kozła (Koziorożca) nastaje w przesilenie zimowe, znane jako „Południowe Wrota Słońca.”[2]
„Kozioł znany był we wczesno-babilońskich czasach jako Bóg ‘EA’ (Enki/Szatan). Ea znany był jako ‘Ten o wielkim intelekcie i Pan Świętego Oka’ – obrońca swych ludzi oraz ten, który sprowadza i daje wiedzę oraz cywilizację ludzkości. Przedstawiany jako wąż, skończył w ‘Ogrodzie Eden jako Wąż na drzewie życia, zachęcający do nauki oraz wiedzy zamiast do błogiej nieświadomości.’ Kiedykolwiek Ea chodził po ziemi, przyjmował postać kozła. Ea uważano za ‘Ojca Światła’ a jego święta, odprawiane już w 15.000 r. p.n.e. były odprawiane przez uczestników noszących koźle skóry.”[3]
Veronica Ions - Egyptian Mythology str 124, autorka pisze, że Ptah przybrał formę kozła.
¹ Veronica Ions - Egyptian Mythology, str 103
² Bernadette Brady - Brady's Book of Fixed Stars, str 300-301
New Larousse Encyclopedia of Mythology, str 56
Cóż, parę osób wie, że ja 29-letnia baba, jaram się serią "Mój mały kucyk - przyjaźń to magia". Raz, że nowa wersja bajki mnie bawi, a dwa w tej z pozoru zwykłej bajce, naprawdę można się doszukać magii i okultyzmu i to dosłownie!
Zacznijmy od tego, że serial z pozoru tylko, dla małych dziewczynek, wyreżyserowała kobieta o nazwisku FAUST, znana z takich produkcji jak "Atomówki" czy "Dom dla zmyślonych przyjaciół Pani Foster". Nazwisko zobowiązuje ;)
Ale do rzeczy. W MLP mamy bardzo wiele przykładów magii i okultyzmu. Posłużę się tutaj jednym z artykułów znalezionych na zagranicznym forum dotyczącym tej bajki. Cały wątek można znaleźć tutaj : Symbolism in MLP:FIM (link)
1.RÓWNOWAGA
Już na samym początku pierwszego odcinka powiedziano nam, że świat Equestrii (od łacińskiego equus = konia) rządzą dwie przeciwstawne siły, reprezentowane przez dwie królewskie siostry: księżniczkę Celestię (od łacińskiego caelestia = niebiańskiego, boskiego, od caelum = niebiosa lub Wszechświat) i księżniczka Luna (łac. luna = Księżyc). Ten pierwszy reguluje Słońce i czas letni, a później reguluje Księżyc i porę nocną. Starożytne książki przedstawiają tę sytuację w ten sposób
co jest oczywistym odniesieniem do taoistycznego symbolu przedstawiającego dwie przeciwstawne siły Natury: Yin i Yang, w idealnej równowadze między sobą. Ale ten symbol jest bardziej uniwersalny. Nie ogranicza się do taoizmu, ale jest obecny w wielu różnych starożytnych kulturach w ten czy inny sposób. Te przeciwstawne siły były często symbolizowane przez Słońce i Księżyc, lub dzień i noc. Na przykład w starożytnym Egipcie możemy znaleźć następujące zdjęcie Geb i Nut (były to Celestia i Luna ze starożytnego Egiptu
Symbolikę Słońca i Księżyca można znaleźć również w sztuce masońskiej w podobny sposób jak poniżej. Po lewej stronie znajduje się zdjęcie z serii, z książki Twilight Sparkle, którą czyta w 1. odcinku, a po prawej witraż ze świątyni masońskiej. Jak widać, nawet strony są takie same ;-)
Ale nie jest to też czysto masońskie. Powiedziałbym raczej, że jest to jeden z najstarszych symboli na Ziemi i liczy tysiące lat tradycji. Był używany w wielu starożytnych szkołach tajemnic, takich jak alchemia czy hermetyzm, ponieważ te nauki opierały się na równowadze przeciwieństw jako najgłębszej zasadzie wszechświata.
Okazuje się, że ta idealna równowaga między przeciwieństwami zostanie niedługo zakłócona, ponieważ jedna z królewskich sióstr, powodowana zazdrością, denerwuje się na drugą siostrę i chce sama rządzić w Equestrii, przynosząc wieczną noc. Ta odwieczna walka między dniem i nocą oraz związane z nimi bóstwa słoneczne i księżycowe można znaleźć niemal wszędzie dzięki mitologiom starożytnego świata. Walka pomiędzy Sethem i Horusem w starożytnej egipskiej mitologii jest jednym z takich przykładów. Jeśli sięgniesz głębiej, prawdopodobnie znajdziesz podobne mity także w innych kulturach.
*Należy dodać, że wiele osób porównuje tutaj księżniczkę Lunę do Szatana. Ponieważ nocna księżniczka Luna buntuje się przeciw dziennej księżniczce Celesti. Celestia zsyła Lunę na 1000 lat na Księżyc, ponieważ Luna z dobrej postaci zamienia się w Nightmare Moon (Księżycową Wiedźmę).
2. ELEMENTY HARMONII
Za każdym razem, gdy idealna równowaga okazuje się być zakłócona, istnieje tylko jedna moc zdolna przywrócić ją do poprzedniego stanu. Jest aktywowana przez tak zwane Elementy Harmonii, które są reprezentowane przez pięć klejnotów (lub kryształów, czyli geometrycznie uporządkowanych struktur atomowych), w różnych kształtach i kolorach:
Dla mnie bardzo trudno jest oprzeć się wrażeniu, że te elementy harmonii są tylko kreskówkową wersją pięciu brył platonicznych pokazanych poniżej:
Starożytni Grecy nazywali je także Elementami i odnosili każdą geometryczną bryłę do jednego konkretnego elementu naturalnego, takiego jak Ziemia, Woda, Powietrze, Ogień, i ostatniego, o którym prawdopodobnie nie słyszeliście w tym kontekście: Kwintesencji (która oznacza tylko Piąty Element). W przeciwieństwie do tego, co powiedzieliby ci dzisiejsi naukowcy, nie byli to tylko starożytni prymitywni wieśniacy : mieli precyzyjne naukowe znaczenie. Opisali fazy materii fizycznej. Pierwsze trzy (ziemia, woda i powietrze) reprezentują fazę stałą, ciekłą i gazową. Czwarta (Ogień) reprezentuje plazmę lub stan zjonizowanej materii, w której elektrony i protony nie są związane z atomami, ale poruszają się swobodnie. Ta ostatnia była święta i była ukryta, ponieważ reprezentowała pustą przestrzeń, czyli, co XIX-wieczni naukowcy nazywali Eter. Było to Prima Materia Alchemików - pierwotnej tkaniny, z której składa się cała materia, po tym jak zyska ona swoją materialną formę. Znajomość tej "czysto duchowej" fazy materii pozwala na alchemiczną transmutację jednego pierwiastka chemicznego w drugi poprzez manipulowanie materią na najgłębszym poziomie.
Ale wróćmy do obrazu z pokazu.
Klejnot z zielonego trójkąta jest podobny do pierwszego platońskiego ciała stałego zwanego Tetrahedronem. Jest to bryła wykonana z czterech płaszczyzn będących doskonałymi trójkątami równobocznymi (wszystkie bryły platońskie z wyjątkiem sześcianu i ostatnie są wykonane z takich trójkątów).
Żółta romboidalna figura przypomina oktaedr. Jest to bryła wykonana z ośmiu doskonałych trójkątów. Wygląda jak dwie piramidy połączone z dnami.
Niebieski klejnot to z grubsza sześcian (choć ma nieco ścięte rogi, ale ogólny kształt jest prostokątny).
Czerwony klejnot jest dość podobny do dwudziestościanu (bryły platońskiej z 20 trójkątnymi bokami), gdyby nie miał sześciokątnych ścian zamiast trójkątnych (choć oczywiście trójkątna symetria zawarta jest w symetrii sześciokątnej).
Ostatni klejnot (fioletowy) jest najbardziej okrągłym z nich, więc można go uważać za Dwunastościan (który jest najbardziej "piłkarskim" ze wszystkich Platonicznych Brył). Ale ten ma również zły kształt twarzy (ośmiokąty zamiast pięciokątów).
Ale nie licząc tych małych odchyleń, ogólny pomysł jest całkiem jasny. Jeśli nadal nie jesteś przekonany, że Elementy Harmonii mają reprezentować Platoniczne Bryły, to czytaj dalej.
W trzech wymiarach przestrzeni istnieje pięć i tylko pięć sposobów tworzenia uporządkowanych i symetrycznych struktur (czyli harmonii). To są dokładnie te pięć Platońskich Brył! Możesz to sprawdzić, biorąc kulki marmuru o jednakowej wielkości (lub kulki magnetyczne NeoMag, jeśli masz takie coś, jest jeszcze lepiej) i sprawdzając, na ile różnych sposobów możesz je połączyć w przestrzeni i jakie formy geometryczne możesz otrzymać. Przekonasz się, że jedynymi możliwymi sposobami są te Bryły Platońskie, których wierzchołkami są centra tych kulek, oraz krawędzie reprezentujące linie łączące te centra. Jeśli kiedykolwiek studiowałeś krystalografię (nauka o kształtach kryształów, czyli kamieniach szlachetnych), to prawdopodobnie zauważysz teraz, że większość struktur krystalicznych podąża za tymi kształtami w taki czy inny sposób. Nie tylko na widocznym poziomie, ale także na mikroskopijnym poziomie atomowym. To jest naprawdę wiedza na temat struktury materii i harmonii geometrycznej! :-)
3.SZÓSTY ELEMENT
W przedstawieniu jest jeszcze jeden element harmonii, który pozostaje ukryty. Aby go znaleźć, trzeba najpierw znaleźć i zebrać pozostałe pięć, a następnie użyć "Blasku Magii", aby je aktywować. Potem pojawia się szósty element. Ponownie przypomina mi te elementy greckie, ale tam był Piąty Element, który był ukryty i niewidoczny, ale połączył pozostałe pięć. Nie wiedziałem jeszcze, dlaczego w kreskówce mamy ich sześciu. Może to bardziej jak chińskie elementy, które miały pięć, a ukryty był szósty? A może wskazówką jest przyjrzeć się postaciom tych kucyków, które są przypisane do konkretnych klejnotów? Może cechy ich postaci mogą nam pomóc w przypisaniu ich do klejnotów:
Z pewnością mógłbym połączyć Applejack z żywiołem Ziemi, a Rainbow Dash to głównie Powietrze, ale ma też trochę ognia. Ale nie jestem tak pewny co do innych. Ta sprawa jest wciąż otwarta, więc możesz być pierwszą osobą, która rozwiąże ten problem :-)
Ale jest to powtarzający się wzorzec we wszystkich tych "elementarnych wiadomościach" starożytnych kultur, że zawsze był jeden element, który był ukryty i że był powiązany z czymś bardziej duchowym i niematerialnym, jak Umysł lub Duch, albo Prima Materia, lub Eter albo Apeiron, albo próżnia, albo ... cóż, Magia :-)
"... a Magia sprawia, że wszystko jest kompletne ..."
Na ostatnim obrazku widać również, że chociaż klejnoty są takie same, te pięć widocznych elementów harmonii jest ułożonych w wierzchołki pięciokąta, a szósty element magii (ukryty) znajduje się w środku i łączy ze sobą pozostałe pięć. Ciekawie łączy się z Twilight Sparkle:
I znalazłam jeszcze coś takiego :
oraz z historią z jej dzieciństwa, podczas której ten znaczek otrzymała (patrz odc. 23 "Z kronik Znaczkowej Ligi" (http://www.youtube.com/watch?v=mOwboE7nSIs)). Pięć białych gwiazdek dookoła odpowiada pięciu klejnotom Harmonii, kontrolowanym przez jej pięć przyjaciółek. Sześcioramienna gwiazda w samym centrum to ona sama, czyli szósty klejnot reprezentujący moc magiczną.
Kształt tej gwiazdy może budzić skojarzenia z kształtem wirującej Merkaby (połączenia dwóch przeciwstawnych czworościanów), i wygląda na to, że te skojarzenia nie są wcale takie od czapki ;) Bo oto na jednym z witraży okiennych w pałacu księżniczki Celestii widzimy taką oto instrukcję użycia Elementów Harmonii (Można go wypatrzeć przez ułamek sekundy w trailerze, który Wam zapodałem; stopklatka na 1:40):
MERKABA
Kształt tej sześcioramiennej gwiazdy przypomina mi coś więcej. Jest bardzo podobny do kształtu obracającej się Merkaby. Jest to imię, które starożytni Egipcjanie przypisywali do połączenia dwóch przeciwległych Czworościanów (ponownie reprezentujących dwie przeciwne siły). Jest pokazany na pierwszym obrazku poniżej. Jest to trójwymiarowy odpowiednik gwiazdy Dawida pokazany na drugim obrazku poniżej. Nazwa "Merkabah" jest połączeniem trzech oddzielnych słów: Mer, Ka i Ba, reprezentujących ciało, umysł i ducha. Ale całe słowo ma również znaczenie: oznacza rydwan lub pojazd. Starożytni Egipcjanie wierzyli, że kiedy te trzy części (ciało, umysł i duch) są zharmonizowane, ich energie tworzą pojazd, który pozwala ludziom podróżować w przestrzeni (patrz trzeci obraz poniżej). W czasach średniowiecznych kształt ten nazywał się także Stella Octangula (= ośmiokrotna gwiazda), na przykład przez Johannesa Keplera.
4. KRÓLESTWO I DRZEWO
mam nadzieję, że wszystko staje się jasne, że te skojarzenia nie są tak arbitralne. Bo oto i na jednym z witraży w pałacu księżniczki Celestii możemy zobaczyć następujący "przewodnik po", jak używać elementów harmonii:
W tym witrażu można zobaczyć dziwnie wyglądającą konstrukcję przypominającą drzewo, z wystającymi z niego grubymi łodygami i gałęziami, co przypomina mi kształt Kabalistycznego Drzewa Życia. Schemat ten był używany w Kaballah, starożytnej żydowskiej tradycji tajnej mądrości o mocy Kreacji. Składa się z dziesięciu Sephiroth (lub sfer, często błędnie tłumaczonych z hebrajskiego jako Worlds) połączonych z 22 ścieżkami (każda z nich jest oznaczona jedną z liter hebrajskiego alfabetu). Pokazuję jego kształt po prawej stronie, nałożyłem na witraż. Jak widać, idealnie pasuje do sześciu najlepszych Sephiroth. A w centrum Drzewa, gdzie znajduje się szósty element, jest wyraźnie coś, co wygląda jak Merkabah! : -o wspomnę też, że w wielu obrazach tego Drzewa brakuje tego sefiru, ponieważ jest ukryty. Musisz dowiedzieć się, że powinien tam być i jak połączyć go z innym Sephiroth. To znowu zgadza się z show !: centralny szósty element harmonii jest ukryty.
OK, najwyższy czas, aby zobaczyć, co się dzieje, gdy kucyki aktywują wszystkie te elementy harmonii i uwolnią jej moc.
Kiedy kucyki w końcu odkryją, że te Kamienie Harmonii (jak to często bywa z kryształami) są jedynie wzmacniaczami i transformatorami ich magicznej energii, dla których prawdziwe źródło znajduje się w samych kucykach i pochodzi prosto z ich serc. Czasami w niekontrolowany sposób (np. W sytuacjach zagrożenia, patrz Epizod 23 "Cutie Mark Chronicles" 12:22), a czasami kontrolowany (gdy używają Magii lub aktywują Elementy Harmonii).
Jest pewien naukowiec o imieniu Dan Winter, który odkrył, że mięśnie sercowe człowieka (i kucyka) mają kształt spirali, a kiedy przepływają przez nie sygnały elektryczne, aby kontrolować bicie serca, działa to podobnie do cewki z drutu, zmieniając twoje serce w całkiem dobry elektromagnes! Tworzy pole magnetyczne otaczające serce, które jest tym silniejsze, im bardziej spójne i błogie są twoje emocje. Mówi także, że nasze cząsteczki DNA zawarte w każdej żywej komórce naszego ciała są jak małe cewki, które mogą wytworzyć niewielki wir koherentnej energii elektromagnetycznej (to jest światła). A kiedy wszystkie te cząstki rezonują w unisono, a wszystkie są zorientowane w tym samym kierunku (który jest zsynchronizowany przez pole magnetyczne serca), wzmacniają się nawzajem i wytwarzają silny przepływ energii przez całe twoje ciało.
To przekonanie nie pojawiło się znikąd: jest obecne we wszystkich starożytnych kulturach (choć opisane prostszymi słowami), szczególnie przez hinduistów. Wierzą, że w ludzkim ciele znajdują się ośrodki energetyczne, zwane czakrami, które przekształcają energię i kierują nią przez całe ciało. Kiedy aktywujesz wszystkie swoje czakry poprzez praktykę medytacji, a energia przepływa swobodnie przez twoje ciało, zyskujesz specjalne moce zwane Siddhi.
Tak więc, kiedy przepływ energii staje się spójny i zsynchronizowany w harmonii, każdy z kucyków zaczyna świecić jasnym światłem (również z ich oczu), a następnie z nich tryska wielka wiązka barwnego światła (tęcza):
Ta tęcza jest niczym więcej niż pełnym, ciągłym widmem elektromagnetycznym światła widzialnego, zawierającym wszystkie komponenty koloru białego światła zawartego w nim. Można to więc uznać za efekt aktywacji wszystkich tych czakr (hinduscy ludzie przypisują kolory do każdego z nich, to jest częstotliwości drgań fali świetlnej) i otwierają kanał dla swobodnego przepływu energii życiowej zwanej Kundalini.
Odniesienie do Kundalini staje się jeszcze bardziej widoczne, gdy spojrzysz na to, jak to wygląda na końcu Epizodu 2 ("The Elements of Harmony" 16:18):
Widać wyraźnie dwa promienie tęczowego światła, splecione razem w kształt podwójnej helisy! To dobrze koresponduje z teoriami Dana Wintera, które mówią, że cząsteczki DNA w naszych komórkach (które również mają kształt podwójnej helisy!), Gdy są synchronizowane przez pole elektromagnetyczne serca i aktywowane, zaczynają wytwarzać spójne pole elektromagnetyczne wewnątrz ich spirale, jak w nadprzewodzącej cewce z drutu, wyrzucają wiązkę spójnego światła. Synchronizacja wszystkich takich cząsteczek w całym ciele powoduje, że wszystko świeci (nazywa się to aurą, czyli nimbem, często przedstawianą wokół świętych ludzi na wielu świętych obrazach).
Jest także dobrze skorelowane z wierzeniami Hindusów opisującymi pełną aktywację przepływu energii Kundalini przez wszystkie czakry: Kundalini płynie w dwóch strumieniach przeplatanych ze sobą wokół środkowej osi ciała i eksploduje przez czakrę korony (najwyżej jeden na czubku głowy). Aktywacja wszystkich tych czakr, z których każda rezonuje z inną częstotliwością (lub kolorem) fali świetlnej, sumując się do pełnego widma elektromagnetycznego, czyli tęczy:
Patrzyłem na listę odcinków sezonu 4, czyli finał sezonu 2-parterowego "Twilight's Kingdom" i coś mnie uderzyło:
Pamiętasz, kiedy powiedziałem w moim wątku symbolizmu, że wydaje się, że istnieje jakaś zgodność między Elementami Harmonii a witrażem w pałacu Celestii i Kabalistycznym Drzewem Życia?
Po obejrzeniu 2-częściowego - "Księżniczka Twilight Sparkle", myślę, że to wszystko nie wydaje się już zwykłym zbiegiem okoliczności (jak niektórzy sprzeciwiali się w wątku Symbolizmu), ponieważ dowiedzieliśmy się z tego odcinka, że Elementy harmonii faktycznie rosną na drzewach.
Zwróć uwagę, w jaki sposób otaczają one "ukrytą" Sefirot of Magic (Da'at), gdzie można znaleźć symbol Twilight Sparkle. Poniżej znajdują się symbole Celestii i Luny Słońca i Księżyca. I zgadnij co: są tam dokładnie w tym samym miejscu Kabalistycznego Drzewa Życia!
Ale nie o tym chciałem napisać, więc przejdźmy do tematu:
Najniższy Sefirot Kabalistycznego Drzewa Życia nazywa się "Malkhut", co po hebrajsku oznacza "Królestwo"! I wszyscy widzieliśmy na koniec otwarcia sezonu 4, że Drzewo Harmonii dało początek temu intrygującemu niebieskiemu pudełku z sześcioma dziurkami od klucza. Wyrosło z korzeni, pojawiając się wewnątrz niebieskiego kwiatu. Czekaliśmy przez cały sezon, aby zobaczyć, co jest w środku tego pudełka. Teraz, gdy prawie wszystkie klucze zostały ukończone i nie ma wątpliwości, że klucz Twilight pojawi się w finale 4 sezonu, który jest zatytułowany "Twilight's Kingdom", możemy bezpiecznie założyć, że te rzeczy będą jakoś powiązane.
Dla mnie jasne jest, że Drzewo Harmonii jest metaforą kabalistycznego Drzewa Życia, i spekuluję, że tytuł odcinka "Królestwo Zmierzchu" również nie jest przypadkowy: wydaje się odpowiadać najniższemu Sefirot z Drzewa Życia, które jest również nazywane "królestwem"! Królestwo jest właściwie pierwszym krokiem od 10 na ścieżce do Boga (zwanej Ayn Sof w Kabale), która znajduje się ponad najwyższym Sefirotem drzewa, zwanym Koroną.
Jak widać na powyższych zdjęciach, Królestwo Sefirot jest związane z czterema elementami greckimi (Ziemia, Woda, Powietrze, Ogień) i światem fizycznym. Jak widzieliśmy w odcinku "Magic Duel", Twilight Sparkle opanowała już wszystkie cztery elementy świata fizycznego, kiedy została pokazana w symbolicznym kontekście karty The Magician z głównego zestawu Arcana Tarota:
5. HEKSAGRAM
Jest jeszcze jedna rzecz, którą zostawiłem na koniec ezoterycznej części moich obserwacji:
Twilight ma symbol na swojej torbie na siodełku, co wydaje się bardzo podobne do heksagramu Aleistera Crowleya pokazanego poniżej:
Ten symbol reprezentuje ciągły przepływ energii magicznej w pętli. Crowley często rysował normalny pentagram w jego centrum, łącząc liczbę 5 pentagramu i liczbę 6 heksagramu razem w liczbę 11, symbolizującą boską jedność (podwójną). Jest bardzo podobny do 5 widocznych elementów harmonii (5 wierzchołków pentagramu) + szósty ukryty element magii (sześcioramienna gwiazda heksagramu).
Możesz także zobaczyć połączenie z Dark Magic (pentagram) i Bright Magic (hexagram), które razem tworzą kompletną całość. W spektaklu te symbole są używane do Dark Magic i Bright Magic. Wszystkie są w nieco kreskówkowych wersjach, ale są przynajmniej spójne przez cały pokaz. Nie znalazłem dotychczas żadnych wyjątków od tej zasady.
Natura łączy również te dwa kształty pentagramu i heksagramu, aby stworzyć wszystkie te molekuły życia, które można było zobaczyć w książkach na temat chemii organicznej (lub alchemii życia):
6.DEKORACJE
Kiedy jesteśmy na dekoracjach, warto przyjrzeć się jednemu z tych motywów dekoracyjnych widocznym w wielu miejscach wystawy, szczególnie w bibliotekach (Canterlot i Ponyville). Mam na myśli ten nad głową Twilight na tym zrzucie ekranu:
Czy to tylko ozdoba? A może jest to powtórzone w kółko nad symbolem o nazwie Chandrabindu?
Jego nazwa w sanskrycie oznacza dosłownie "Miejsce księżyca". W Devanagari (alfabecie hinduskim używanym do pisania sanskrytu) ten symbol jest znakiem diakrytycznym, który jest również częścią słynnej sylaby "Aum" / "Ohm", która podobno reprezentuje pierwotny dźwięk słyszany podczas tworzenia wszechświata:
Ten symbol służy również do oświecenia. Tak więc część z niego jako motyw dekoracyjny jest dobrym wyborem dla biblioteki - miejsca, w którym ludzie uczą się i stają się oświeceni.
Oczywiście może to być też tylko dekoracja. Ale w sztuce masońskiej, dekoracje często są nie tylko ozdobą. Uwielbiają wymyślać wiele różnych pomysłów w swojej sztuce i architekturze, ponieważ wiedzą, jak działają symbole: są zrozumiałe tylko dla tych, którzy wiedzą, co mają na myśli. Dla innych ludzi wydają się one nieistotnymi dekoracjami; - JA zalecam głębsze sprawdzenie tego konkretnego tematu. Zdziwisz się, ile informacji można ukryć w "tylko dekoracjach". Jest w tym cała nauka, zwana "świętą geometrią". Starożytne cywilizacje były bardzo dziwaczne.
7.KSZTAŁTY HARMONII
Istnieje kilka innych "dekoracji", które pojawiają się w serialu, przypominając matematyczne krzywe, takie jak spirale logarytmiczne i spirala Cornu (znana również jako clothoid), i wszystkie one są związane z matematycznym studiowaniem fal, muzyki i harmonii .
Można je zobaczyć także na wielu prawdziwych instrumentach muzycznych, zwłaszcza na skrzypcach.
i nie tylko ze względów dekoracyjnych! : -> Twórcy skrzypiec wiedzą, że geometria jest ważna dla wytwarzania dźwięku, i że ten kształt rezonujących wnęk skrzypiec wydobywa wszystkie te wyższe harmoniczne, które można znaleźć w dźwięku skrzypiec.
8. OD MAGII DO NAUKI
Motywy dotyczące zaćmień są również bardzo powszechne w kucykach. Na przykład w Bibliotece w Ponyville, gdzie Twilight pozostaje, są następujące "dekoracje":
Drugi z tych plakatów za głową księżniczki Celestii (i za rodzicami Twilight), ten z kilkoma równoległymi liniami biegnącymi po przekątnej między niektórymi osiami współrzędnymi, jest nie mniejszy niż diagram czasoprzestrzenny Minkowskiego! : -o I to nie jest tylko schemat - to schemat: ten, który przedstawia osławiony Twin Paradox z teorii szczególnej teorii względności Einsteina i względność równoczesności:
Ten paradoks jest dobrze znany w Szczególnej Względności, ponieważ mówi, że kiedy jeden z dwóch braci bliźniąt poleci w rakietę z prędkością prawie światła, a następnie wróci na spotkanie z bratem na Ziemi, wtedy znajdzie swojego brata znacznie starszego niż sam, co jest sprzeczne z intuicją.
Jak widać, schemat czasoprzestrzeni został odtworzony bardzo dokładnie i szczegółowo. Pokazuje te równoległe linie równoczesności (przekątne) spotykające się w jednym punkcie; ortogonalne osie czasu i przestrzeni; i ich odpowiednie etykiety.
Te pytania czasoprzestrzenne wracają ponownie w innym odcinku z drugiego sezonu, który dotyczy podróży w czasie! Oto najbardziej oszałamiający i najbardziej wyrafinowany zrzut ekranu jaki kiedykolwiek widziałem w MLP: FIM do tej pory:
Jak widać wyraźnie, równania te są idealnie dopasowane do tych, które można znaleźć na Wikipedii. To jest prawdziwe! Nie wymyślam tego! Są to rzeczywiste wyprowadzenie wzoru na czasowe rozszerzenie z transformacji Lorentza! Czy ktoś wciąż wierzy, że to wszystko dla małych dziewczynek?
W rzeczywistości istnieje pewien rodzaj kontroli umysłu, ale w pozytywnym kierunku. Nie wiedziałem jeszcze, co dokładnie, ale mam kilka teorii. Są oczywiście pewne odniesienia do ludzkiej seksualności i hipnotyzujących ruchów, ale są też w innych kreskówkach, zwłaszcza w kreskówkach Disneya, więc to nie jest "to". Ale jest coś jeszcze, co moim zdaniem może być "to":
Po pierwsze, ten pokaz jest z natury pozytywny w aspekcie emocjonalnym. Wszystko zależy od Jasnej Magii Natury, ekologii, przyjaźni, miłości, tolerancji itd. Istnieją również pewne aspekty Ciemnej Strony, ale nie są one przedstawiane jako "złe", ponieważ Ciemna Strona nie jest z natury "zła" - - możesz czynić zło, będąc dobrem dla innych i motywowanym dobrymi intencjami, tak samo jest z Ciemną Stroną. Są to tylko przeciwieństwa, które muszą być w równowadze ze sobą. Rzeczy zaczynają stawać się "złymi", gdy Ciemna Strona zaczyna ominąć Jasną Stronę i przejąć kontrolę, tak jak w naszym ludzkim świecie. I to może być powód, który przyciąga ludzi do tego show: nie mogą znieść supremacji Ciemnej Strony w naszym świecie i szukają drogi, aby przywrócić równowagę w ich umysłach, a to show kucyk daje im wszystkie te pozytywne emocje "zaginął w naszym świecie.
I to jest bardzo dobre, ponieważ wszystko polega na uczeniu się na przykładach. Nasze mózgi odzwierciedlają to, co widzą na zewnątrz. Kiedy widzą złe wzorce, zaczynają się źle. Ale kiedy są karmione przez pozytywne wzorce, zaczynają ponownie stać się pozytywne. Tak więc ten program może naprawdę zmienić świat, jeśli wystarczająco dużo ludzi zacznie uczyć się od niego: ->
Jest jeszcze jeden aspekt tego, bardziej związany z tym, co napisałem w moim artykule i wszystkimi starożytnymi hermetycznymi naukami: w hermetyzmie wszystko postrzegane jest jako równowaga przeciwstawnych sił Natury. Nasze płcie są również dowodem tych przeciwieństw. Zaczynamy jako pojedyncza komórka, która jest neutralna płciowo, zanim zacznie dzielić i wdrażać przechowywane w niej informacje genetyczne. Następnie używa różnych hormonów i chemikaliów, aby ukształtować nasze ciała, aby być jedną z tych dwóch płci. Umysł nie jest tym dotknięty, ale nadal istnieje programowanie społeczne, które rodzice przekazują, odzwierciedlające fizyczną płeć dziecka. Więc dziewczęta są zaprogramowane na dziewczęce, a chłopcy są zaprogramowani na chłopięcy. Ale nasz duch jest nadal neutralny płciowo i zachęca do przywrócenia równowagi. Dlatego angażujemy się w relacje z przeciwnymi płciami, aby wypełnić brakujące części naszej osobowości (co niestety nie zawsze jest idealnym rozwiązaniem) lub szukamy innych sposobów przywrócenia równowagi.
W naszej kulturze mężczyźni muszą zachowywać się w określony sposób. Muszą być silni, lewoskrętni, podobni do drapieżników, prostolinijni i nie mogą okazywać emocji, aby nie byli nazywani wujkami lub pedałami przez inne samce, lub wydają się mniej atrakcyjne dla kobiet, które szukają swojego uzupełnienia, aby zrobić całość nie inna osobowość podobna do dziewczyny, którą już mają. Ale te dziewczęce uczucia wciąż tkwią w męskich umysłach, ponieważ to ludzka natura i nie możemy temu zaradzić. Możemy tylko stłumić te uczucia i ukryć je przed opinią publiczną, aby uniknąć winy. I to ciągłe tłumienie jest nie tylko frustrujące i wyczerpujące, ale także szkodliwe dla osobowości, ponieważ kiedy mamy coś do ukrycia, staje się to naszą bezbronnością. Jeśli jesteś twardzielem, a ktoś może ci udowodnić te dziewczęce emocje, jesteś martwy w butach :-P więc to staje się Twoją piętą achillesową.
Ponieważ ten program jest skonstruowany psychologicznie w sposób, który przekonuje samców, że te uczucia nie są niczym złym. Zobacz, jak bronies (nazwa na mężczyzn będących fanami My Little Pony) po pewnym czasie zaczynają być dumne z oglądania go? Więc co się tutaj dzieje? Stłumiona kobieca część naszej duszy, która była naszą słabością, staje się silniejsza i bardziej zrównoważona. Zaczyna przestać być podatnością. Zaczyna uświadamiać ludziom, że rozróżnienie mężczyzn i kobiet jest niczym innym jak fizycznym, zależnym od siebie (samo w sobie, ale nie tak ważne), i nie musi tak być. Nie musimy na nim tak bardzo polegać, ponieważ nasze umysły są wolne. A im są mocniejsze, tym bardziej zrównoważone. Ten pokaz naprawdę przywraca harmonię w naszym zdominowanym przez mężczyzn świecie.
Widać, że jedyną przyczyną zła jest brak równowagi tych przeciwieństw. W pierwszym sezonie była ta Nightmare Moon, która została opanowana przez Ciemną Stronę, poddając się lękowi, zazdrości i straceniu kontroli. Ale nie była zła. Była to księżniczka Luna, młodsza siostra księżniczki Celestii, która właśnie przegrała.
W drugim sezonie mamy Discord, który jest duchem Chaosu. Jego imię również nie jest zbiegiem okoliczności: oznacza "dysharmonię" (porównaj z "akordem" = harmonią dźwięków, która pochodzi od "sznurka" = sznurka łuku, pierwszego instrumentu muzycznego, porównaj go również z ruchem dysordianowskim i ich książka "Principia Discordia", pojawiają się również odniesienia do osób, które stają się szare, zobacz Klątwę Greyface'a). Tak więc prawdziwą sprawą nie jest sama Ciemna Strona, ale dysharmonia tych dwojga, brak równowagi, gdzie Ciemna Strona (lub Jasna Strona, aby być konsekwentnym) zaczyna przejmować. Tu zaczyna się chaos. Chaos to brak porządku, brak równowagi.
Zauważ też, że gdy Discord rzuca swoje zaklęcia na kucyki, zmienia ich charaktery w ich przeciwieństwa: uczciwy Applejack zaczyna być kłamcą, rodzaj Fluttershy zaczyna być suką, zawsze uśmiechnięty Pinkie wpada w depresję, hojny Rarity staje się chciwy i lojalny Rainbow Dash staje się zdradziecka. Ich cnoty stają się grzechami.
